เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 19 ไอ้ขี้เมาซุนปากมาก
ที่ลานตากข้าว ชาวบ้านพากันทำงานง่วนตั้งแต่ฟ้าสางจนมืดค่ำ
เมื่อทำจนคล่องมือขึ้น หมูกระดาษเซ่นไหว้ทีละตัว และแผ่นแป้งกระดาษเซ่นไหว้ทีละแผ่น ก็กองพะเนินสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
อันหรานกลัวว่าทุกคนจะหักโหมจนเหนื่อยเกินไป จึงหยิบโทรโข่งขึ้นมาตะโกนสั่งให้หยุดมือทันที
“พ่อแม่พี่น้องทุกท่าน วันนี้พอแค่นี้ก่อน ทุกคนเหนื่อยกันมามากแล้ว! ตอนนี้เดินมาเข้าแถวรับค่าแรงได้เลย จ่ายสดหน้างานครับ!”
พอได้ยินว่าจะแจกเงิน ทุกคนก็ส่งเสียงเฮลั่นแล้วกรูกันไปที่จุดจ่ายเงินทันที
สมุห์บัญชีเฒ่าจาง หลิวหย่ง และหยวนเสี่ยวหลิน เตรียมเงินทอนไว้พร้อมนานแล้ว ชาวบ้านต่อแถวตามลำดับที่ลงทะเบียนไว้ เพื่อรับเงินตามจำนวนชิ้นงานที่ตรวจผ่านเกณฑ์
“หวังเป่ากุ้น หมูหัน 4 ตัว แผ่นแป้งหนึ่งร้อยยี่สิบแผ่น รวมทั้งหมด 260 หยวน”
“หลี่ชุ่ยหลาน แผ่นแป้งสี่ร้อยสามสิบแผ่น 215 หยวน”