เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 8 โครงการใหญ่ของหมู่บ้าน
พอกลับถึงบ้านแล้วล้มตัวลงนอน อันหรานก็หลับไปแทบจะในเสี้ยววินาที จากนั้นจึงมาปรากฏตัวอยู่ที่หน้าร้านจิ่วเฉวียนเถาหยวน สาขา 1
ด้านนอกประตูยังมีผีต่อคิวอยู่ประปรายสองสามตน แต่เมื่อเทียบกับตอนเพิ่งเปิดร้านใหม่ๆ ก็นับว่าเงียบเหงาลงไปมาก
ทว่าอันหรานยังคงใจเย็น ช่วงแรกกำลังการผลิตตามไม่ทัน จำนวนลูกค้าจะขึ้นๆ ลงๆ บ้างก็เป็นเรื่องปกติ
ยังไงเสียตอนนี้ในปรโลกก็ไม่มีคู่แข่ง รอให้กำลังการผลิตเพิ่มขึ้นเมื่อไหร่ ลูกค้าก็ย่อมกลับมาเอง
คิดได้ดังนั้น อันหรานก็เดินทอดน่องสบายอารมณ์เข้าไปในร้าน
หลิวเผิงอวี่เห็นอันหรานก็รีบปรี่เข้ามาหาอย่างกระตือรือร้น ในมือประคองจานใบหนึ่งไว้ “พ่อบุญธรรม รีบชิมเร็ว นี่ไก่ย่างที่แม่ฉันทำ ตั้งใจเก็บไว้ให้นายโดยเฉพาะเลยนะ”
อันหรานเองก็อยากรู้รสชาติของไก่ย่างกระดาษเซ่นไหว้อยู่เหมือนกัน จึงหยิบน่องไก่ขึ้นมากัดคำหนึ่ง
อื้ม~!
รสนิวออร์ลีนส์ เนื้อไก่นุ่มชุ่มฉ่ำ แยกความต่างจากของจริงไม่ออกเลยสักนิด