กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 573 หมาป่าอสูรวายุ
ใต้เชิงเขาแห่งเทือกเขารูปจันทร์เสี้ยว
ดวงตาของเฟลิกซ์จ้องเขม็งไปที่หมาป่าอสูรวายุเบื้องหน้า มือทั้งสองกำดาบล้ำค่าลงอาคมไว้แน่น
เกราะบนร่างถูกฉีกเป็นรอยลึกถึงสี่รอย หมวกเกราะหายไปไม่รู้ว่าอยู่ไหน มุมปากเปื้อนคราบเลือด
ผืนดินแตกระแหง เป็นหลุมเป็นบ่อไม่เรียบเสมอกัน
“สัตว์อสูรระดับหกแข็งแกร่งเสียจริง คิดจะต่อสู้ข้ามชั้นดูแล้วช่างฝืนเกินไปนัก”
กลับกันหมาป่าอสูรวายุเองก็ไม่ได้ดีไปกว่านั้นเท่าไร
ขนสีเงินเทาบนร่างถูกเวทมนตร์ระดับห้าวิชาอัคคีโหมเผาไหม้จนกลายเป็นสีดำ
ลำตัวยังถูกดาบล้ำค่าลงอาคมฟันเป็นแผลเป็นทาง ๆ เลือดไหลไม่หยุด
แม้เฟลิกซ์จะเสียเปรียบอยู่ แต่หากหมาป่าอสูรวายุคิดจะจัดการเขาให้สิ้นก็ไม่ใช่เรื่องง่าย