กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 569 รู้สึกถึงวิกฤต
ปลายฤดูร้อนย่างเข้าสู่ต้นฤดูใบไม้ร่วง
ท้องฟ้าสูงโปร่ง เมฆบางเบา แสงอาทิตย์ลอดผ่านชั้นเมฆที่กระจัดกระจายลงมาอาบผืนดิน อุณหภูมิกำลังพอเหมาะ สายลมอ่อนพัดมาโดยไม่ร้อนอบอ้าว
ยามนี้ ใบไม้ค่อย ๆ เปลี่ยนจากสีเขียวสดเป็นสีเหลืองทอง ราวกับห่มอาภรณ์อันหรูหรางดงาม
ใบไม้ใต้แสงอาทิตย์ส่องประกายเจิดจ้า ขับรับกับท้องฟ้าสีคราม
สายลมอ่อนพัดผ่าน ทุ่งข้าวสาลีพลิ้วไหวเป็นระลอกคลื่น ใบไม้ส่งเสียงซ่า ๆ ราวกับกำลังเล่าขานเรื่องราวของฤดูร้อน
สรรพสิ่งเติบโตอย่างเต็มที่ เปี่ยมด้วยชีวิตชีวา
ในแดนใต้ของอาณาจักรอะพอคาลิปส์ คันนาและอาคารที่ถูกสงครามทำลายค่อย ๆ ได้รับการสร้างขึ้นใหม่จนสมบูรณ์