กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 546 วิกฤตที่ซ่อนเร้น
จันทร์กระจ่างดาวพร่างบางตา ท่ามกลางความเงียบสงัดมีเสียงนกร้องดังขึ้นเป็นครั้งคราว
ภายในห้องบรรทมของกษัตริย์
ฟิลด์โอบกอดโซเฟียไว้ ศีรษะเล็กของโซเฟียซบอยู่บนแผ่นอกกว้างของเขา
โซเฟียเงยหน้าขึ้น ดวงตาทั้งสองจ้องฟิลด์ไม่วางตา แววตาตัดพ้อราวกับมีบางอย่างอยากเอ่ย
ฟิลด์ยื่นมือขวาไปแตะจมูกงามของโซเฟียเบา ๆ แล้วถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เป็นอะไรไป? ใครทำให้ยอดรักของข้าไม่สบายใจอีกแล้ว?”
โซเฟียส่ายศีรษะเบา ๆ เส้นผมสลวยพลิ้วไหว ทำให้ฟิลด์รู้สึกคันยุบยิบบริเวณหน้าอก
“ไม่มีอะไร!”
ฟิลด์ถามย้ำ “ไม่มีอะไรจริง ๆ หรือ?”
“อืม!”