กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 542 คำยินดีจากเอลฟ์ 1
ภายในสวน
เหล่าทหารจับจ้องเอลฟ์ที่ดูชราเล็กน้อยตรงหน้าอย่างระแวดระวัง
มุมปากของเคลันเทรียลกระตุกเล็กน้อย การถูกเหล่าอัศวินที่มีพลังด้อยกว่าตนมากนักควบคุมตัว ทำให้เขารู้สึกขุ่นเคืองอย่างยิ่ง
แต่เขาบุกรุกเข้ามาในสวนโดยพลการ จึงเป็นฝ่ายผิด ทั้งสองฝ่ายทำได้เพียงจ้องตากันไปมา
“คือว่า…… ข้าจะบอกว่า ข้าเพียงตื่นเต้นไปชั่วขณะ มิได้มีเจตนาร้าย พวกเจ้าเชื่อหรือไม่?”
ซิโดนาส อัศวินทองคำบนหลังไวเวิร์น จ้องเคลันเทรียลด้วยสายตาแปลก ๆ
เมื่อเห็นว่าพูดกันไม่รู้เรื่อง เคลันเทรียลก็ปลดปล่อยแรงกดดันของมหาปรมาจารย์เวทให้แผ่กวาดออกไปรอบด้าน
“หากข้ามีเจตนาร้าย พวกเจ้าคงตายไปนานแล้ว!”