กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 518 ศึกใหญ่เริ่มขึ้น
ภายในห้องโถงป้อมปราการเงียบสงัดปราศจากเสียง
สายตาของบรรดาแม่ทัพทั้งหลายพร้อมใจกันมองไปยังฝ่าบาท
“ต้องออกศึกแล้ว ฝ่าบาท ฤดูใบไม้ผลิมาถึงแล้ว!”
เสียงถอนใจเอ่ยขึ้นจากปากของผู้บัญชาการกองรบเบคอน ทำลายความเงียบสงบลง
ชั่วพริบตา ทุกคนราวกับถูกเปิดกล่องคำพูด พากันส่งเสียงเจื้อยแจ้วไม่หยุดราวกับนกน้อยส่งเสียงร้องในยามฤดูใบไม้ผลิ
ถ้อยคำต่าง ๆ คละปนกัน ลอยเข้าหูฟิลด์ กลายเป็นเสียงรบกวน
ฟิลด์ตวัดฝ่ามือตบที่เท้าแขนเก้าอี้ดังปัง พลางตะโกนว่า “เงียบ!”
เสียงอันเปี่ยมบารมีแผ่กระจายออกไปราวกับระลอกน้ำ ห้องโถงจึงกลับคืนสู่ความเงียบสงบ
“พูดทีละคน!”