กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 470 รับซื้อหญ้ารวมโลหิต
ลานฝึกอันกว้างว่างและหนาวเย็นก้องกังวานด้วยเสียงอันเปี่ยมบารมีของฟิลด์
สายตาคิดินจมลง ก้าวถอยหลังหยุดชะงักลงอย่างฝืน ๆ สายตาจ้องตรงไปยังฟิลด์เบื้องหน้า
“ฝ่าบาท สิ่งที่ท่านกล่าวเป็นความจริงหรือ”
ฟิลด์เผยสีหน้าขึงขัง กล่าวอย่างจริงจังว่า “ข้าไม่เคยโกหก”
คิดินได้ยินดังนั้นก็หรี่ตาลง แววเย็นเยียบวาบผ่านดวงตา สีหน้าหวาดหวั่นบนใบหน้าหายไป มือทั้งสองกำแน่นโดยไม่รู้ตัว
มุมปากฟิลด์ยกยิ้มบาง ๆ สมแล้ว มีเพียงความหวังที่จะมีชีวิตรอดเท่านั้นจึงจะปลุกเร้าความกล้าหาญอันไร้สิ้นสุดของคนที่พร้อมตายได้
คิดินลุกขึ้นยืนช้า ๆ แววตาแปรเป็นแน่วแน่ ฝีเท้าก็หนักแน่นมั่นคง เขาเดินวนรอบฟิลด์ไปมาเพื่อสังเกต