กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 450 พบอสรพิษกลืนเมฆา
ผ่านไปครู่หนึ่ง รถม้าที่ฮาเวียร์โดยสารมาถึงปากทางมหาหุบเหว
มองจากระยะไกล มหาหุบเหวราวกับรอยร้าวเส้นบาง ๆ บนกำแพง
เมื่อมาถึงใกล้ ๆ ฮาเวียร์จึงรู้ว่าตนคิดผิดไปไกลเพียงใด
รอยแยกกว้างใหญ่พอให้รถม้าสี่ถึงห้าคันแล่นเข้าไปเคียงกันได้
“มองจากไกลไม่รู้สึกว่ามีอะไร พอเข้ามาใกล้ถึงได้รู้ว่ามหาหุบเหวใหญ่โตถึงเพียงนี้!”
เสียงถอนหายใจของเจ้ากรมฮาเวียร์ดังขึ้นข้างหูของนีลส์
“ครั้งแรกที่ข้าเห็นมหาหุบเหว ก็เป็นเช่นนี้!”
ระหว่างที่พูด รถม้าก็แล่นเข้าไปในมหาหุบเหว
เบื้องหน้าของเจ้ากรมฮาเวียร์พลันมืดสนิท เขาหลับตาลงโดยสัญชาตญาณ พอเปิดตาอีกครั้งก็อยู่ในมหาหุบเหวแล้ว