กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 441 ซุกซนก่อเรื่อง
ยามนี้ภายในวังเหลือเพียงร่างของฟิลด์กับโซเฟียเท่านั้น
ฟิลิปกับแคเธอรีนนั้นง่วงงุนเต็มที ถูกคนรับใช้อุ้มออกไปนานแล้ว
ทั้งสองมองกันด้วยแววตาเปี่ยมไมตรี ราวกับคลื่นทะเลที่ซัดกระหน่ำมิหยุด
ห่างกันเนิ่นนานจนกลับมาเจอกันนั้นหอมหวานยิ่งกว่ารักใหม่ ฟิลด์ลุกขึ้นยืน ก้าวช้า ๆ ไปหยุดตรงหน้าโซเฟีย
เขาก้มตัวลงอย่างงดงาม ช้อนโซเฟียขึ้นอุ้ม แล้วเดินตรงไปยังห้องบรรทม
แสงจาง ๆ ยามเช้าทะลุผ่านหมู่เมฆหนาทึบ วาดเส้นขอบสีทองให้แก่ผืนแผ่นดิน
สายลมอ่อนพัดผ่าน พัดพาความสดชื่นของน้ำค้างและทุ่งหญ้ามาด้วย กำหนดบรรยากาศอันสงบและงดงามให้แก่ห้วงเวลานี้