กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 429 เรียนเวทมนตร์
ฟิลด์ลุกขึ้นอย่างเกียจคร้าน ยืดเส้นยืดสายทั่วทั้งร่าง ความรู้สึกสบายก็แผ่ซ่านไปทั่วตัว
ผลักประตูออก โอทิเลียยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าประตู ข้างหลังมีหมาป่าน้ำแข็งสามตัวนั่งอยู่
เมื่อเห็นร่างของฟิลด์ แก้มที่ขาวราวหิมะดุจหยกของโอทิเลียก็เผยรอยยิ้มบาง ๆ
หมาป่าน้ำแข็งทั้งสามตัวก็ส่ายหางสั้นสีขาวราวหิมะไปมาถี่ ๆ เช่นกัน
โอทิเลียเรียกเบา ๆ “คุณชาย!”
หมาป่าน้ำแข็งก็ส่งเสียงร้องเบา ๆ ตามไปด้วย เสียงนั้นก้องกังวานอยู่ในทางเดินอันเงียบสงบและว่างโหวง
ฟิลด์กวาดสายตาไปยังห้องของคนอื่น ๆ ภายในว่างเปล่า
พวกเขาได้ออกจากสำนักงานใหญ่ของวิญญาณแห่งเวทมนตร์ไปตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้ว ต่างเที่ยวตระเวนอยู่ในนครเวทมนตร์
“ไปกันเถิด!”