กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 417 จอมทัพเพจ
ภายในแนวป้องกันป้อมปราการของอาณาจักรเบตัส ท้องฟ้ามืดหม่นราวกับพร้อมจะถล่มลงมาได้ทุกเมื่อ
บรรยากาศอึมครึมมัวหม่นมักทำให้ผู้คนง่วงงุน โดยเฉพาะทหารที่ต้องตื่นแต่เช้ามาลาดตระเวน
ทหารคนหนึ่งหาวหวอด ดวงตาเหม่อลอย เดินเตร่ไปทั่วอย่างไร้จุดหมาย
ทันใดนั้น พื้นดินคล้ายจะสั่นสะเทือนเล็กน้อย สายตาของทหารผู้นั้นจึงตกลงบนก้อนกรวดข้างตัว
ก้อนกรวดกระเด้งขึ้นลง ไม่ต่างจากหัวใจของทหารผู้นั้นในยามนี้
ทหารเผยอริมฝีปากเล็กน้อย แววฉงนวาบผ่านดวงตา “เกิดอะไรขึ้น?”
เขาหันกลับไปมองนอกป้อมปราการ แล้วพบภาพที่ไม่มีวันลืมไปชั่วชีวิต