กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 406 ผีดูดเลือด
เช้าวันถัดมา หิมะโปรยปรายลงมาเล็กน้อย แสดงให้เห็นว่าฤดูหนาวยังไม่ผ่านพ้นไป
เมื่อเผชิญอสุรกายสังเคราะห์สามตัว ทุกคนก็หมดอารมณ์จะนอนหลับ
ทุกคนล้อมรอบกองไฟ ใช้เวลาครึ่งคืนหลังผ่านพ้นไป
แต่มีผู้หนึ่งที่เป็นข้อยกเว้น คือโอทิเลีย เธอราวกับไม่กังวลเลยแม้แต่น้อย
หรืออาจเป็นว่าเธอไม่ได้คิดอะไรเลย เอาศีรษะพิงไหล่ฟิลด์ ใช้เวลาครึ่งคืนหลังผ่านไปอย่างหวานชื่นในความฝัน
ท้องฟ้าพลันมืดมัวลง ทุกคนรู้ดีว่าสุริยันเวทกำลังจะขึ้นแล้ว
ความมืดคงอยู่เพียงชั่วครู่ ลืมตาขึ้นแล้วหลับลง ภาพรอบกายก็กลายเป็นอีกรูปแบบหนึ่ง
ฟิลด์ยื่นมือขวาออกไป ตบแก้มนุ่มนิ่มของโอทิเลียเบา ๆ
“ตื่นได้แล้ว โอทิเลีย”