กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 387 ช่วยเหลือเผ่าสมุทร
แมนส์ซึ่งเพิ่งได้เห็นการระดมยิงครอบคลุมของปืนใหญ่ผลึกเวทมนตร์เป็นครั้งแรกกลืนน้ำลาย ก่อนพึมพำว่า “นี่คืออานุภาพของเรือรบหรือ?”
ในเวลาเดียวกัน เสียงเจี๊ยวจ๊าวข้างหูก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยในทันที
ทุกคนมองไปทางเผ่าสมุทร เหนือผิวน้ำมีควันสีขาวลอยขึ้นเป็นสายบาง ๆ
คล้ายเป็นน้ำทะเลที่ระเหยเพราะกระสุนพายุอัสนี ทั้งคล้ายเป็นอานุภาพตกค้างจากการระเบิดของกระสุนพายุอัสนี
ผิวทะเลกลับมาสงบ เผ่าสมุทรหายไปแล้ว!
เลือดสีน้ำเงินของเผ่าสมุทรทำให้ผิวทะเลยิ่งเป็นสีน้ำเงินเข้มขึ้น!
กัปตันเรือยานนิกและลูกเรือของกองเรือมองกีมองภาพเบื้องหน้าด้วยสีหน้าสงบ พวกเขานิ่งเฉยจนน่ากลัว ราวกับคาดการณ์ไว้แล้ว