กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 337 เผ่าสมุทรผู้เป็นมิตร
ไททันส์เต็มไปด้วยความประหลาดใจและไม่อาจเชื่อสายตา “กัปตันยานนิก ข้า...พวกเรามาถึงแล้วหรือ”
ยานนิกพยักหน้าเล็กน้อย “หากไม่มีอะไรผิดพลาด ก็ควรจะเป็นเช่นนั้น”
“ฝ่าบาทคาดการณ์ไว้ไม่ผิด! ปลายสุดของลุ่มแม่น้ำมิสซิสซิปปีเป็นทะเลที่ทอดยาวไร้สิ้นสุดจริง ๆ!”
ผ่านความยากลำบากนับไม่ถ้วน ความรู้สึกที่ความทุกข์สิ้นสุดลงและความหวานชื่นมาถึงนั้นยอดเยี่ยมอย่างแท้จริง
ในดวงตาของไททันส์เผยความยินดี นิ้วมือสั่นเล็กน้อย เผยให้เห็นถึงอารมณ์ของเขาในยามนี้
มองดูทะเลอันกว้างใหญ่ ไททันส์ก็เกิดความรู้สึกอยากนำกองเรือแล่นเข้าสู่ทะเลขึ้นมาทันที “กัปตันยานนิก เราจะแล่นเข้าสู่ทะเลหรือไม่”