กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 335 ปลาพะยูนทองผู้อ่อนโยน
แสงจันทร์ค่อย ๆ เลือนหาย ภาพทิวทัศน์ริมฝั่งแม่น้ำเริ่มพร่ามัวลง
จอมขมังเวทคริสซีเอ่ยถามขึ้น “กัปตันเรือยานนิก ยิงหรือไม่”
กัปตันเรือยานนิกพยักหน้าเบา ๆ
ชั่วพริบตา ดอกไม้ไฟเต็มท้องฟ้าก่อการทำลายล้างทั่วฝั่งแม่น้ำ!
ที่ริมฝั่งแม่น้ำ พอนทิแอกถูกแสงจากกระสุนอัคคีเพลิงสาดจนลืมตาไม่ขึ้น
“อะไรกัน? สว่างจนตาหมีของข้าบอดไปหมดแล้ว!”
จากนั้น ก็ไม่มีจากนั้นอีกต่อไป!
หลังยิงพร้อมกันหนึ่งรอบ กัปตันเรือยานนิกไม่สนใจว่าสถานการณ์จะเป็นอย่างไร เพียงตะโกนเบา ๆ “ออกเรือ!”
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าใด เรือรบบนผิวน้ำก็หายวับไป