กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 332 สังหารอสรพิษอสูรเก้าเศียร
บนเรือรบขนาดใหญ่ เม็ดเหงื่อเย็นผุดพรายขึ้นบนหน้าผากของยานนิก!
สายตากวาดมองเหล่าทหารรอบกาย “ปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปไม่ได้ หากกองเรือมองกีไม่ถูกอสรพิษอสูรเก้าเศียรตีพ่าย ก็คงถูกความหวาดกลัวในก้นบึ้งหัวใจบดขยี้จนพังทลาย!”
ยานนิกกระโดดวูบเดียวขึ้นสู่จุดสูงสุดของเรือรบขนาดใหญ่ “อย่าได้ตื่นตระหนก พวกเจ้าล้วนเป็นนักรบที่เด็ดเดี่ยวที่สุดของอาณาจักรอะพอคาลิปส์ จงนึกถึงอาณาจักรอะพอคาลิปส์ที่มอบชีวิตใหม่ให้แก่พวกเรา จงนึกถึงลูกเมียที่อยู่ที่บ้าน!”
เหล่าทหารได้ยินเสียง ต่างพากันแหงนมองไปยังยานนิก
“ก็แค่สัตว์เดรัจฉานตัวกระจ้อยร่อยตัวหนึ่ง ทุกท่านอย่าได้ไปกลัวมัน!”