กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 329 ภารกิจของกองเรือมองกี
นครหลวงอะพอคาลิปส์ โถงใหญ่พระราชวัง!
ในดวงตาของเจ้ากรมโทลคีนเปล่งประกายด้วยความโกรธ เขาบ่นเสียงดัง “อาณาจักรอาเรสต์คิดอะไรอยู่? ถึงได้ยอมทิ้งอาณาจักรเบตัสที่อ่อนแอ แล้วหันมาโจมตีอะพอคาลิปส์? สมองถูกค้อนทุบหรือไร?”
เหตุการณ์พลิกผันที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้ภารกิจอันหนักอยู่แล้วของกรมหลอมศัสตราหนักขึ้นไปอีก ย่อมทำให้โทลคีนโกรธจนไม่อาจระงับได้
เจ้ากรมเนลสันเอ่ยปลอบ “เจ้ากรมโทลคีน ท่านใจเย็น ๆ ก่อน!”
“ใจเย็น? ใจเย็นไม่ได้แม้แต่นิดเดียว!”
ขณะนั้น เสียงอีกสายหนึ่งดังขึ้น จากกิมลีที่มักไม่ถูกชะตากับคนแคระ แต่ในถ้อยคำกลับไม่มีอาการปะทะคารมแบบทุกวัน