กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 323 ความหวังและอนาคต
ห้องทำงานจมสู่ความเงียบงันในพริบตา
ปากกาขนนกในมือฟิลด์หลุดจากปลายนิ้ว ผัวะ~ ตกลงบนโต๊ะทำงาน
เขากระโดดผลุนจากเก้าอี้ขึ้นมา ใบหน้าเปี่ยมด้วยความดีใจที่ไม่อาจเชื่อได้ “จริง… จริงหรือ”
โซเฟียแก้มแดงเรื่อพยักหน้าเบา ๆ
ฟิลด์วิ่งเร็วไปข้างกายโซเฟีย สองมือช้อนโซเฟียขึ้น หมุนตัวอยู่ภายในห้องทำงาน
“ฮ่า ๆ ๆ~”
เสียงหัวเราะกึกก้องกังวานเล็ดลอดออกจากห้องทำงาน วันนี้ พระราชวังอะพอคาลิปส์มีเรื่องเล่าเพิ่มขึ้นอีกเรื่องหนึ่ง!
โซเฟียหน้าแดงก่ำ เอ่ยเสียงเบาว่า “รีบปล่อยข้าลงเถอะ!”
หลังความตื่นเต้นผ่านไป ฟิลด์ค่อย ๆ วางโซเฟียลง