กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 273 คนกลางทำกำไรจากส่วนต่าง
เอทาร์กากลับไปนั่งบนเก้าอี้ มือขวาลูบขวดแก้วใบเล็กอย่างแผ่วเบา
ทันใดนั้น สัมผัสที่มือขวาก็สะกิดความสนใจของเอทาร์กา
เขายกมือขวาขึ้น นำขวดน้ำหอมมาไว้ตรงหน้า “ขวดน้ำหอมนี้ไม่ใช่ไพฑูรย์!”
“โปร่งใส เป็นธรรมชาติ ไม่มีร่องรอยการแกะสลักด้วยฝีมือมนุษย์แม้แต่น้อย!”
เอทาร์กาตกตะลึงอยู่ในใจ “เป็นไปได้อย่างไร?”
แม้เอทาร์กาจะผ่านโลกมามาก แต่ในใจของเขาก็อดปั่นป่วนราวกับคลื่นโหมกระหน่ำไม่ได้
“อาณาจักรอะพอคาลิปส์ทำให้ข้าได้เปิดหูเปิดตาครั้งแล้วครั้งเล่าจริง ๆ!”
ชั่วขณะนั้น เอทาร์การู้สึกยินดีกับการตัดสินใจย้ายสำนักงานใหญ่มายังนครหลวงอะพอคาลิปส์ในครั้งนั้น