กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 264 โรงงานปูนซีเมนต์ที่ห่างหายไปนาน
ตะวันขึ้นสูงถึงสามไม้ ฟิลด์ค่อย ๆ ตื่นขึ้นจากเตียง!
เพิ่งลืมตาที่ปรือปรอยจากความง่วงงุน ใบหน้าของโซเฟียที่อ่อนนุ่มจนแทบจะบีบน้ำออกมาได้ก็ตกลงสู่ดวงตาของฟิลด์
ฟิลด์ขยับศีรษะ สูดจมูกหนึ่งที กล่าวว่า “อะไรหอมเช่นนี้?”
โซเฟียชะงักเล็กน้อย ยิ้มงดงามดั่งดอกไม้ “ทุกอย่างก็เป็นปกติเจ้าค่ะ ไม่ได้ใส่อะไรลงไปเลย!”
สิ่งนี้กลับทำให้ฟิลด์นิ่งไปเล็กน้อย “ไม่ได้ใส่อะไร!”
ฟิลด์ลุกขึ้น ถอยห่างจากโซเฟีย กลิ่นหอมจาง ๆ หนึ่งสายก็หายไป
เมื่อเข้าใกล้โซเฟีย ภายในโพรงจมูกก็เต็มไปด้วยกลิ่นหอมจางที่คุ้นเคยอีกครั้ง
“โซเฟีย เจ้าทาอะไรไว้หรือ เหตุใดจึงหอมเช่นนี้?”