กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 167 อันธพาลฟิลด์
ฟิลด์เอ่ยถามด้วยความอดทน เขาคิดว่าตัวเองพูดจาสุภาพอยู่หรอก แต่ในสายตาของโคศักดิ์สิทธิ์จิตมรกตนั้นไม่แน่เสมอไป
“มนุษย์ เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้ากำลังพูดอะไรอยู่”
ดังนั้น ภายใต้การขอร้องอันศรัทธาเลื่อมใสของฟิลด์ โคศักดิ์สิทธิ์จิตมรกตจึงลงมือ
……
“พี่โคเขียว หยุดเถอะ หยุดเถอะ ข้าผิดแล้ว!”
ฟิลด์ประลองฝีมือกับสัตว์อสูรระดับเจ็ดอยู่ชั่วครู่กลับไม่แพ้ไม่ชนะกัน เขาก็รู้ในทันทีว่าพลังต่อสู้ของตนอยู่ระดับใด
“มนุษย์ ต้องยอมรับว่าเจ้าเป็นผู้มีพรสวรรค์แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่ข้าเคยพบมา หากปล่อยเวลาไปอีกสักหน่อย เกรงว่าแม้แต่ข้าก็มิอาจเป็นคู่ต่อสู้ของเจ้าได้แล้ว!”
โคศักดิ์สิทธิ์จิตมรกตหยุดโจมตี แล้วอดที่จะรำพึงออกมาไม่ได้