กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 55 หออาหารเลิศรส
งานเลี้ยงนี้ผ่านไปท่ามกลางเสียงหัวเราะร่าเริงของคนทั้งสี่
ช่วงเวลาแห่งความสุขมักสั้นนัก การจากลาต่างหากคือทำนองหลักนิรันดร์
“อิ่มเหลือเกิน~”
โซเฟียลูบท้องที่ยื่นออกมาเล็กน้อย
“หึหึหึ~ ขอบใจที่เลี้ยงดูนะ ข้ากลับก่อนแล้ว”
“ได้สิ!”
อามีเลียกับเจมส์จากไป
ยามนั้น ฟิลด์ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น มองดวงดาวที่ส่องประกาย ในใจสะท้อนความรู้สึกนับพัน
ครั้งนี้เป็นครั้งเดียวตั้งแต่เขามายังลอยา ที่เขาได้ผ่อนคลายประสาทของตนเอง