กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 34 ไวน์ผลน้ำผึ้ง
ฟิลด์สูดลมหายใจลึก รอยยิ้มแห่งความโล่งใจปรากฏขึ้นบนใบหน้า
ผลลัพธ์ตรงกับที่ฟิลด์คาดเดาไว้ทุกประการ อย่างไรเสียการให้ของขวัญก็ย่อมไม่อาจให้เปล่า
ป่าดำตั้งอยู่ในทำเลห่างไกล มักถูกสัตว์อสูรแห่งเทือกเขาเมการอสโจมตีอยู่บ่อยครั้ง
ในสายตาของขุนนางคนอื่น มันคือดินแดนไร้ประโยชน์อย่างแท้จริง ย่อมไม่มีผู้ใดแย่งชิงไปจากดินแดนวิลสัน
ฟิลด์กับแมนส์ไม่มีความจำเป็นใด ๆ ที่ต้องออกตระเวนวิ่งเต้นความสัมพันธ์
เมื่อเทียบกับความยินดีของฟิลด์และแมนส์ บรรดาขุนนางในฝูงชนที่รู้จักป่าดำกลับคิดไปไกล
“แมนส์ วิลสันไปล่วงเกินบุคคลสำคัญผู้ใดเข้าหรือ เหตุใดจึงถูกจัดสรรให้ไปยังที่ที่แม้แต่นกยังไม่ยอมบินผ่าน”
“ใครจะรู้เล่า อย่างไรเสียคนที่ซวยก็ไม่ใช่ข้า”