เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 5 ระบบทะเบียนราษฎร
ฟิลด์มองชายผู้มีคุณูปการใหญ่ผู้นี้ที่ทุ่มเทแรงกายแรงใจภักดีต่อดินแดนวิลสันนับแต่ก่อตั้งดินแดนขึ้นมา ในใจก็มีความเคารพอยู่ไม่น้อย
“คุณชายฟิลด์ ไม่ทราบว่าเรียกข้ามีธุระอันใดหรือขอรับ”
“พ่อบ้านเนลสัน ตอนนี้ดินแดนวิลสันมีราษฎรและทาสอยู่จำนวนเท่าใด”
เนลสันคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นกล่าวว่า “กราบเรียนคุณชายฟิลด์ ราษฎรราวหกพันคน ทาสเจ็ดพันห้าร้อยกว่าคนขอรับ”
เอาเถอะ ราษฎรกว่าหนึ่งหมื่นห้าพันคนสำหรับดินแดนบารอนนั้นนับว่าอยู่ในเกณฑ์กลาง ๆ ไม่มากไม่น้อย
แต่สำหรับดินแดนไวเคานต์แล้ว ราษฎรเพียงเท่านี้ยังไม่พอเลี้ยงดูขุนนางเองด้วยซ้ำ ถึงอย่างไรขุนนางก็เป็นพวกฟุ่มเฟือยสุรุ่ยสุร่ายตามแบบฉบับ
แต่คนเพียงเท่านี้กลับเลี้ยงดูดินแดนวิลสันได้ ถือว่าเหลือเชื่ออยู่
แมนส์ที่ถือกำเนิดจากสามัญชนยังไม่ได้ก่อนิสัยเสียแบบขุนนาง อีกทั้งการออกรบติดต่อกันหลายปีก็ยังเหลือเหรียญทองไว้ให้ดินแดนวิลสันก้อนหนึ่ง
ไวเคานต์ในอาณาจักรเซลส่วนใหญ่ล้วนเป็นไวเคานต์ที่ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ตั้งแต่ครั้งก่อตั้งอาณาจักรเซล