กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 3 พรสวรรค์เวทมนตร์เหนือระดับชั้นเวทมนตร์
บนที่นั่งรองข้างกายแมนส์มีหญิงคนหนึ่งนั่งอยู่ แม้กาลเวลาจะทิ้งร่องรอยไว้บนใบหน้าของเธอ ทว่าก็ยังคงงดงามเปล่งประกาย
นี่คือสิ่งที่เรียกว่าความงามของสตรีอยู่ที่กระดูก มิใช่ผิวพรรณ
เครื่องแต่งกายขุนนางอันหรูหราและสง่างาม อัญมณีระยิบระยับประดับอยู่บนลำคอ ทุกสิ่งล้วนแสดงถึงความสูงศักดิ์ของขุนนาง
“ท่านพ่อ ท่านแม่!” ฟิลด์ร้องเรียกออกมาตามสัญชาตญาณ
จากนั้นเขาก็โค้งกายเล็กน้อย ทำความเคารพท่านพ่อและท่านแม่
ทันทีที่ฟิลด์ก้าวเข้าสู่โถงใหญ่ สภาพอันสะบักสะบอมของเขาก็อยู่ในสายตาของท่านแม่
ท่านแม่ลุกจากที่นั่งทันที ดึงฟิลด์เข้ามาใกล้ แล้วใช้มือเล็ก ๆ ลูบแก้มของเขา
“ฟิลด์ เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ เหตุใดเกราะของเจ้าจึงเสียหายหนักถึงเพียงนี้ ใบหน้าก็เปรอะเปื้อนไปหมด”
ใบหน้าของฟิลด์สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่ามือของท่านแม่กำลังสั่นเล็กน้อย