กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 211 คุณ……อุ้มฉันไปไหนน่ะ？
“ผมยังคิดอยู่เลยว่า อีกสักพักจะไปหาคุณ……” ฟู่ฉือยวนกระซิบเสียงต่ำ
“ดึกดื่นป่านนี้ คุณมาหาฉันทำไมคะ?” เสียงของซูหลีทั้งว่านอนสอนง่ายและอ่อนนุ่ม ฟังแล้วทำให้ใบหูของฟู่ฉือยวนพลอยอ่อนระทวยตามไปด้วย
เขาโน้มศีรษะลงเล็กน้อย ลมหายใจอุ่นร้อนกวาดผ่านซอกคอเนียนละเอียดของเธอ ในวินาทีถัดมา ริมฝีปากบางก็แตะลงบนลำคอขาวผ่องระหงของเธอเบา ๆ ประทับจุมพิตที่แสนนุ่มนวลและถวิลหา
“คิดถึงคุณ……” ถ้อยคำแสนอ่อนโยน พร้อมกับจุมพิตที่แผ่วเบา
ทว่ากลับแฝงไปด้วยความต้องการครอบครองที่ชัดเจน ค่อย ๆ ไล้เล็มไปตามผิวพรรณเนียนละเอียดบริเวณลำคอของเธอทีละนิด
ความรู้สึกซ่านสยิวที่ผิวหนัง ทำให้ร่างของซูหลีอ่อนปวกเปียกไปทั้งตัว ลมหายใจของเธอปั่นป่วนทันที