ตอนที่ 186 มาช้าไปก้าวเดียว ก็แย่งไม่ได้หรือ？

ตอนที่ 186 มาช้าไปก้าวเดียว ก็แย่งไม่ได้หรือ？

“อย่างนั้นหรือคะ……แต่พวกคุณดูเหมาะสมกันมากเลยนะคะ” มารดาของเด็กน้อยกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

มุมปากของเผยเยี่ยนยกขึ้นเล็กน้อยอย่างควบคุมไม่ได้ ตอนสแกนคิวอาร์โค้ดโอนเงิน เขาก็โอนเพิ่มไปอีกสองศูนย์อย่างใจป้ำ

พวกเขาเดินเล่นริมทะเลสาบต่อ ครั้งนี้ในมือของซูหลีมีไอศกรีมน่ารัก ๆ เพิ่มมาสองอัน

ที่เหลืออีกสี่อัน……วางอยู่บนตักของเผยเยี่ยนทั้งหมด

เพราะเธอมีแค่สองมือ ถือสองอันกำลังพอดี ส่วนเผยเยี่ยนก็นั่งรถเข็นอยู่แล้ว วางไว้บนตักก็ไม่เกะกะอะไร

เดินไปได้สักพัก ซูหลีก็หยุดฝีเท้า “เหนื่อยจัง คุณเหนื่อยไหม”

“คุณคิดว่าผมจะเหนื่อยเหรอ” เผยเยี่ยนกล่าวอย่างจนใจ

“งั้นรถเข็นของคุณนี่แข็งแรงไหม” ซูหลีเริ่มอยู่ไม่สุข