ตอนที่ 156 หัวหน้าหน่วยคนนี้จากหนุ่มเงียบกลายเป็นหนุ่มรุกหนักเสียแล้ว

ตอนที่ 156 หัวหน้าหน่วยคนนี้จากหนุ่มเงียบกลายเป็นหนุ่มรุกหนักเสียแล้ว

ผืนทรายสีเหลืองปกคลุมทั่วทั้งผืนฟ้า ความมืดมิดที่อึมครึมและเงียบงันราวกับการมาเยือนของเทพมรณะ

กระแสลมพายุคำรามเหมือนสัตว์ป่า กรวดทรายเปรียบดั่งกระสุนปืนนับไม่ถ้วนที่ฟาดฟันลงบนโขดหินและผืนดินอย่างรุนแรง

ข้างหูเหลือเพียงเสียงอื้ออึงจนแก้วหูแทบแตก การหายใจเริ่มยากลำบาก ทันทีที่อ้าปากก็เต็มไปด้วยเศษทรายละเอียด

ซูหลีถูกปกป้องไว้อย่างแน่นหนา ตรงหน้ามืดมัวจนมองไม่เห็นสิ่งใด ทำได้เพียงกำชายเสื้อของเหยียนเช่อไว้แน่น

ข้างหูแว่วได้ยินเสียงตะโกนต่ำๆ ของบอดี้การ์ดข้างกายที่แทบจะถูก [ลมพายุ] กลืนกิน “อย่าเงยหน้า อย่าลืมตา กลั้นหายใจไว้!”

【ซูหลี：นี่คือสิ่งที่แกบอกว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ งั้นเหรอ?】