กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 145 คุณคิดว่าฉันเป็นมารเสน่หาหรือไง?
เมื่อเผชิญกับสายตาที่ส่งสัญญาณอย่างเปิดเผยของมู่ชิงเหอ ซูหลีก็ยื่นมือไปปิดปากเขาโดยตรง “อย่าอยากรู้อยากเห็นให้มากนัก ไม่อย่างนั้นนายก็เอาไปแปรงฟันเองเถอะ”
เมื่อมองดูใบหูที่ขึ้นสีแดงระเรื่อของนาง รอยยิ้มในดวงตาของมู่ชิงเหอก็ยิ่งเข้มข้นขึ้น
“แบบนั้นมันยุ่งยากจะตายไป? ฉันเป็นพวกที่อยากจะหาทางลัดน่ะ” มู่ชิงเหอกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง ลมหายใจอุ่นร้อนพ่นรดลงบนฝ่ามือของนาง นำมาซึ่งความรู้สึกร้อนผ่าว
ซูหลีรู้สึกคันยุบยิบที่ฝ่ามือ ทันใดนั้นก็ถูกมือใหญ่ของเขาดึงลงมา
ยังไม่ทันที่ซูหลีจะตั้งตัว มู่ชิงเหอก็ก้มตัวลงมาเล็กน้อย ริมฝีปากอุ่นร้อนก็แนบทับลงมาอย่างแผ่วเบา