กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 143 การตีตราสำเร็จ คุณเป็นของฉัน
“ไม่ต้องกลัว ผมจะเบามือหน่อย”
น้ำเสียงของมู่ชิงเหอทุ้มต่ำและแหบพร่า เจือไปด้วยความสั่นเครือและการข่มกลั้นที่แทบไม่อาจสังเกตเห็น
ท่ามกลางความมืดมิด ฟีโรโมนทั้งสองสายพันพัวกัน ราวกับมวลหมอกที่ควบแน่นเป็นรูปธรรมในพื้นที่ปิดตายนั้นกำลังลอยล่องอย่างเชื่องช้า
มู่ชิงเหอควบคุมแรงของตนไว้อย่างแม่นยำ ค่อย ๆ ถ่ายทอดฟีโรโมนกลิ่นชาขาวอันเป็นเอกลักษณ์ของเขาเข้าไปในร่างกายของซูหลีอย่างว่าง่าย
ไม่มีร่องรอยของความป่าเถื่อนแม้แต่น้อย มีเพียงความระมัดระวังอย่างที่สุด
เธอหดนิ้วโดยสัญชาตญาณ กำผ้าบริเวณหน้าอกของมู่ชิงเหอไว้แน่นจนข้อนิ้วซีดขาวจากแรงบีบ