ตอนที่ 141 อย่าเพิ่งมา... ปล่อยให้ฉันได้สงบสติอารมณ์ก่อน

ตอนที่ 141 อย่าเพิ่งมา... ปล่อยให้ฉันได้สงบสติอารมณ์ก่อน

“มู่ชิงเหอ ปล่อยนะ ฉันเจ็บ!” ซูหลีร้องตะโกนอย่างโมโห

เธอเจ็บจนร้องไห้ออกมา ส่งผลให้ตอนพูดมีน้ำเสียงสะอื้น แฝงความเด็ดขาดไม่ค่อยพอเท่าไรนัก

นึกว่ามู่ชิงเหอที่กำลังตกอยู่ในสภาวะฟีโรโมนแปรปรวนจนเสียการควบคุมคงฟังอะไรไม่เข้าหู และจะยิ่งเข้าครอบครองอย่างดื้อดึงขึ้นเรื่อย ๆ

แต่ในวินาทีที่ซูหลีพูดจบ แรงบีบที่เอวเธอก็คลายออกเฉียบพลัน ปลายฟันถอนออกมาจากต่อมฟีโรโมนของเธอแทบจะทันที ทิ้งไว้เพียงความรู้สึกชาหนึบปนความเจ็บที่ยังหลงเหลืออยู่

ซูหลียังไม่ทันได้ถอนหายใจด้วยความโล่งอก คนข้างหลังก็เปลี่ยนจังหวะแรงบีบ แล้วพลิกตัวเธอให้หันกลับมาอย่างบังคับ