กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 134 มืออ่อนแรงจนแกะไม่ออก
“เตียงของฉันนอนไม่สบายขนาดนั้นหรอกนะ” เจียงเยี่ยนฉือกล่าวอย่างจนใจ
“ไม่สน!” ซูหลีตัดสินใจไม่เดินต่อ “ก็คุณเองที่พูดว่าเตียงคุณใหญ่มาก...”
เห็นซูหลีดื้อรั้นเช่นนั้น เจียงเยี่ยนฉือจึงยื่นมือไปหยิกแก้มเล็กของนางเบาๆ “อยากนอนจริงๆ หรอ?”
ซูหลีหัวเราะออกมา นางรีบใช้สองมือคล้องคอเขา ทั่วทั้งร่างเกาะติดเอวเขาอย่างกับโคอาล่าน้อย “อยากนอน!”
เจียงเยี่ยนฉือประคองซูหลีที่ห้อยติดตัวเขามาด้วยความจนใจ เขาหมุนตัวเดินไปยังตึกข้างๆ...
ตลอดทาง ซูหลีถูไถใบหน้าไปกับผิวหนังบริเวณลำคอของเจียงเยี่ยนฉือ “เย็นสบายจัง... สบายจังเลย...”
เย็น?