ตอนที่ 105 ถอดเสื้อผ้าออกเสีย

ตอนที่ 105 ถอดเสื้อผ้าออกเสีย

“ถ้าอย่างนั้นฉันควรทำตัวเย็นชากับคุณหน่อยดีไหม?” ซูหลีเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ทำท่าเหมือนจะลงจากตัวเขา

ทว่ากลับถูกลู่หลิ่นกอดไว้แน่น “แบบนั้นไม่ได้หรอก”

ซูหลีอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “อยู่ดี ๆ ก็โผล่มาเงียบ ๆ แบบนี้ นี่จะมาให้เซอร์ไพรส์หรือจะมาให้ตกใจกันแน่เนี่ย?”

“งั้นคุณรู้สึกตกใจหรือประหลาดใจมากกว่ากันล่ะ?” ลู่หลิ่นถาม

“คุณใช่สัตว์ร้ายกินคนที่ไหนล่ะ ฉันจะไปกลัวคุณได้ยังไง” ซูหลีแค่นเสียงหึเบา ๆ

ได้ยินดังนั้น ลู่หลิ่นก็ก้มลงแตะปลายจมูกเธอเบา ๆ “ผมไม่กินคนเหรอ?”

ซูหลีหลบสายตา น้ำเสียงแผ่วลง “ไม่กิน...”

ลู่หลิ่นหัวเราะ แต่ก็ไม่ได้แกล้งเธอต่อ

หลังจากวางตัวเธอลง ทั้งสองก็จับมือกันเดินออกไป...