เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 97 ฉันเอวอ่อนไม่น่าอ่อน มันเกี่ยวอะไรกับคุณ?
“จริง ๆ ด้วย ไม่ได้บาดเจ็บ” ฟู่ฉือยวนเอ่ยปากในที่สุด น้ำเสียงอ่อนลงเล็กน้อย แต่มือก็ยังไม่ยอมปล่อย “คราวหลังเลิกเอาเรื่องแบบนี้มาหลอกคนอื่นได้แล้ว”
แก้มนวลของซูหลีร้อนผ่าว น้ำเสียงเจือความเขินอายเล็กน้อย “ใครล่ะไปหลอก ตอนนั้นฉันแค่...”
เธอยังพูดไม่ทันขาดคำ ฟู่ฉือยวนก็นวดคลึงข้อเท้าเธอเบา ๆ
“แค่ไหนหรือ” ฟู่ฉือยวนเงยหน้าขึ้น สายตาเร่าร้อนจ้องมองเธอ “แค่เพราะอยากให้ฉันเป็นห่วง?”
“อย่ามาหลงตัวเองหน่อยเลย” ซูหลีเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ แต่เรื่องของระบบเถื่อนก็บอกไม่ได้ ทำได้เพียงออกแรงขยับเท้าเพื่อดึงออก “ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ!”
“ถ้าไม่ใช่ฉันแล้วจะเป็นใคร?” ฟู่ฉือยวนหยอกล้อกับข้อเท้าเธอ “อยู่ที่นี่เธอยังไปถูกใจใครเข้าอีกล่ะ?”