กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 84 จะดูอะไรนักหนา เดี๋ยวก็ซวยเข้าให้หรอก
“ลู่หลิ่น เดินช้าลงหน่อย……” ซูหลีเร่งฝีเท้าตามลู่หลิ่นอย่างรวดเร็วพลางเอ่ยอย่างไม่พอใจ
เมื่อถูกเธอดึงแขน ลู่หลิ่นก็ผ่อนฝีเท้าลงทันที “เร็วไปเหรอ?”
“ขาฉันไม่ได้ยาวเหมือนขาคุณสักหน่อย เรามาเดินเล่นนะ ไม่ได้มาวิ่ง” ซูหลีส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอเบา ๆ
ลู่หลิ่นมองซูหลีตัวเล็กที่อยู่ข้างกาย มุมปากยกยิ้มจาง “เมื่อเทียบกับส่วนสูงของคุณแล้ว ขานี่ก็ยาวมากแล้วนะ”
“ยังต้องให้คุณพูดอีกเหรอ? เดิมทีฉันก็เป็นคนขายาวอยู่แล้ว” ซูหลีเชิดคางขึ้นด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม
เธอมีต้นทุนให้มั่นใจได้ ขาสองข้างที่ยาวเรียวทั้งขาวทั้งตรง เธอเองยังชอบมันมาก ๆ เลย