ตอนที่ 76 ไม่เต็มใจ และอิจฉาจนคลั่ง

ตอนที่ 76 ไม่เต็มใจ และอิจฉาจนคลั่ง

เพียงแต่ตอนเดินกลับไป ซูหลีก็ยังอดสงสัยไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่นกันแน่ และทำไมลู่หลิ่นถึงไม่ยอมให้เธอดูกันนะ

เสียงจากทางด้านหลังยังคงดังต่อเนื่อง เสียงร้องไห้ของเด็กดูเหมือนจะดังยิ่งขึ้นไปอีก แถมยังมาพร้อมกับเสียงกรีดร้องที่หวาดกลัวเล็กน้อย

เมื่อกลับมายังจุดก่อนหน้านี้ ซูหลี่ยืนอยู่ใต้ต้นไม้ต้นหนึ่ง ทันทีที่ยืนนิ่งได้ ข้อมือก็ถูกรวบแน่นไว้กะทันหัน

ยังไม่ทันที่เธอจะตั้งตัว ก็ถูกคนที่อยู่ด้านหลังดึงเข้าไปในอ้อมกอดเสียแล้ว

กลิ่นกฤษณาดำที่คุ้นเคยโอบล้อมตัวเธอไว้ ซูหลีเข้าใจได้ในทันทีว่าใครคือคนที่กำลังกอดเธออยู่ “ฟู่ฉือยวน?”