ตอนที่ 59 ไม่มีใจจะนอน เลยแกล้งกันใช่ไหมล่ะ？

ตอนที่ 59 ไม่มีใจจะนอน เลยแกล้งกันใช่ไหมล่ะ？

“พี่ผิวหนาเนื้อหยาบจะตายไป ฉันไม่กัดหรอกนะ” ซูหลีเอ่ยขึ้นเบา ๆ

เมื่อได้ยินดังนั้น ลู่หลิ่นจึงแกล้งหยอก “เธอสิผิวพรรณบอบบางน่าทะนุถนอม ผมกลับชอบกัดนักล่ะ”

ซูหลีนึกถึงเรื่องที่เพิ่งถูกกัดเมื่อครู่ จึงรีบใช้มือเล็กปิดปากเขาไว้ “ไม่ต้องพูดแล้ว ตอนนี้ฉันไม่อยากฟังคำพูดลามกของพี่แล้ว”

ลู่หลิ่นอุ้มซูหลีกลับมาที่เตียงไม้กระดาน แล้วดึงผ้าห่มมาห่อตัวซูหลีไว้อย่างแน่นหนา เหลือเพียงหัวเล็ก ๆ โผล่ออกมาเท่านั้น

เห็นดังนั้นซูหลีก็พูดไม่ออก “พี่อยากให้ฉันร้อนตายหรือไง?”

“เธอยั่วยวนเกินไป ผมยังอยากนอนหลับฝันดีอยู่นะ” ลู่หลิ่นกล่าวอย่างจนใจ