ตอนที่ 47 ก็นุ่มนิ่มขนาดนี้ ใครจะอดใจไม่รังแกไหว

ตอนที่ 47 ก็นุ่มนิ่มขนาดนี้ ใครจะอดใจไม่รังแกไหว

ด้วยหลักการที่ว่ามีของอร่อยก็ต้องแบ่งให้เพื่อนสาวคนสนิท ฟู่จิงจึงยื่นของว่างรสเผ็ดที่อยู่ในมือส่งไปให้ “เอาสิ กินหน่อย”

“เผ็ดมากไหม?” ซูหลีถามอย่างลังเล

“ความเผ็ดก็ถือว่าพอได้นะ แต่ถึงยังไงปากเธอก็บวมเจ่อไปแล้วนี่…” ฟู่จิงชะงักไปก่อนจะนึกขึ้นได้ทันควัน “ฉันก็นึกสงสัยว่าทำไมถึงเอามาให้ฉัน ที่แท้ก็กะจะให้ฉันรับผิดแทนเนี่ยนะ?”

“หืม?” ซูหลีทำหน้าสงสัยเล็กน้อย นางอ้าปากงับสาหร่ายผูกปมที่ฟู่จิงป้อนมาให้

เห็นซูหลียังทำหน้าเอ๋อไม่รู้เรื่อง ฟู่จิงก็ยิ่งรู้สึกว่าเพื่อนสาวของนางช่างน่าสงสารจริง ๆ ที่ถูกพี่ชายที่เป็นดั่งหมาป่าหางใหญ่หลอกกินเสียจนอยู่หมัด