กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 40 กลิ่นผลไม้หอมหวาน ฉันอยากลองชิม
ในขณะที่ลูกกระเดือกเคลื่อนไหว เจียงเยี่ยนฉืออดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย “อีกไม่นานแล้ว”
เมื่อได้ยินดังนั้น ซูหลีอดไม่ได้ที่จะเงยหน้ามองเขาอย่างสงสัย
แม้ในความมืดจะไม่สามารถมองเห็นสีหน้าในดวงตาของเขาได้ชัดเจน แต่ซูหลีก็สังเกตเห็นว่าไม่ใช่แค่เธอที่มองเขา แต่เขาก็กำลังมองเธออยู่เช่นกัน...
“คุณ...มองอะไร” ซูหลีกระซิบถามเบาๆ
“มืดขนาดนี้ ฉันมองไม่เห็นหรอก” เจียงเยี่ยนฉือกล่าว
เมื่อได้ยินดังนั้น ซูหลีกลับรู้สึกว่าคำพูดนี้ช่างดูจอมปลอมสิ้นดี แม้ว่าสถานที่แห่งนี้จะค่อนข้างมืดมิด แต่ด้วยประสาทสัมผัสทั้งห้าของอัลฟ่าระดับ S อย่างเขา มีหรือจะมองเห็นไม่ชัด?
ซูหลีที่รู้สึกหิวน้ำอย่างแท้จริงจึงตั้งใจจะออกไปดื่มน้ำ