กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 36 อาหลีตัวน้อย ผมไม่มีประสบการณ์
“ผมไปซื้อยามาให้คุณแล้ว” ฟู่ฉือยวนหยิบขี้ผึ้งตลับหนึ่งออกมา “ผมให้คนไปหามาให้โดยเฉพาะ สรรพคุณซ่อมแซมแผลดีมาก ถือโอกาสช่วงที่มีเวลาตอนนี้ทายาไว้ก่อน ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวคุณจะต้องทนทุกข์อีก ขนาดไม่พอดีก็ทำเอาผมกลุ้มใจเหมือนกัน คุณจะโทษผมฝ่ายเดียวไม่ได้หรอกนะ”
ซูหลีไม่สามารถห้ามปากฟู่ฉือยวนได้ จึงเลือกที่จะเอามือปิดหูตัวเองเสียเลย
เมื่อนึกถึงระยะฮีทที่จะมาถึงอีกในสามชั่วโมงข้างหน้า ซูหลีก็รู้ดีว่าเธออยู่ที่นี่ต่อไม่ได้แล้ว
ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องอื่น แค่ฟู่ฉือยวนคนเดียวเธอก็รับมือไม่ไหวแล้ว มันทรมานเกินไป
เมื่อคิดได้ดังนั้น ซูหลีจึงหันไปมองฟู่ฉือยวน “คุณซื้อแค่เสื้อผ้ากับยามาให้ฉันแค่นั้นเหรอ?”