ตอนที่ 27 คนที่ฉันเป็นอยู่ตอนนี้ ยังคู่ควรกับคำนั้นอยู่ไหม？

ตอนที่ 27 คนที่ฉันเป็นอยู่ตอนนี้ ยังคู่ควรกับคำนั้นอยู่ไหม？

ซูหลีมองไปยังสองฝั่งอย่างอยากรู้อยากเห็น จนพบว่าผืนน้ำทั้งหมดได้กลายเป็นเวทีของสิ่งมีชีวิตเรืองแสงไปเสียแล้ว

ริมฝั่งน้ำมีต้นไม้เกล็ดขึ้นหนาแน่นหยั่งรากลึกลงพื้น ลำต้นหนาทึบปกคลุมไปด้วยมอสเรืองแสงเป็นผืนใหญ่ ยามสายลมพัดผ่าน กิ่งก้านสั่นไหว จุดแสงก็ร่วงหล่นลงมาอย่างแผ่วเบาแล้วลอยละล่องอยู่บนผิวน้ำ

สิ่งมีชีวิตใต้ผืนน้ำก็ไม่ยอมน้อยหน้า บนเกล็ดของพวกปลามีแสงเย็นสีขาวมุกส่องประกาย ครีบหางกวาดผ่านใต้ท้องเรือทิ้งรอยคลื่นสีน้ำเงินเงินที่จางหายไปในพริบตา เมื่อซ้อนทับกับแสงเงาบนผิวน้ำ ก็แยกไม่ออกว่าตรงไหนคือผืนน้ำและตรงไหนคือฝั่ง

เมื่อเห็นว่าซูหลีกำลังจ้องมองอย่างตั้งใจ ลู่หลิ่นจึงประคองไหล่เธอเอาไว้อย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้เธอตกลงไปโดยไม่ได้ตั้งใจ