กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 16 มองแค่พอก็พอแล้ว อย่าไปจับสุ่มสี่สุ่มห้า
เมื่อเจียงเยี่ยนฉือเห็นอาหารเต็มโต๊ะ เขาก็ชะงักไปเล็กน้อย ไม่คิดเลยว่าซูหลีจะกินจุขนาดนี้
แต่ในวินาทีต่อมา เขาก็ได้ยินคำพูดของซูหลี “ไม่ต้องเกรงใจ กินให้เต็มที่เลย”
“สั่งให้ผมเหรอ?” เจียงเยี่ยนฉือถาม
“อืม ไม่ต้องอายหรอก ผู้ชายกินเยอะเป็นเรื่องปกติ” ซูหลีตอบ
เมื่อได้ยินดังนั้น เจียงเยี่ยนฉือก็เปลี่ยนความคิด “เพื่อนคนเมื่อกี้ของคุณบอกมาเหรอ?”
ซูหลีพยักหน้า “มีอะไรเหรอ?”
“ไม่มีอะไร แค่คิดถึงเพื่อนผมคนหนึ่งที่เมื่อเช้าเพิ่งคร่ำครวญกับผมว่าใกล้จะไม่มีเงินกินข้าวแล้ว ในเมื่อคุณสั่งมาเยอะขนาดนี้ ผมจะเรียกเขามากินด้วยกันได้ไหม?” เจียงเยี่ยนฉือเอ่ยเบา ๆ