เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 1 คุณช่วยหาเสื้อผ้าให้ฉันหน่อยได้ไหม?
[เจ้าภาพ ตื่นเถอะครับ ถ้ายังไม่ตื่นอีกเสื้อผ้าจะถูกคนอื่นถอดออกหมดแล้ว!]
สิ่งที่อยู่ในหัวของเธอกรีดร้องออกมาด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ ซูหลีรู้สึกน้อยใจยิ่งกว่า เธอปวดหัวเหลือเกิน!!
เมื่อสิ่งนั้นรับรู้ได้ในที่สุดว่าซูหลีตื่นแล้ว เสียงร้องไห้ก็หยุดกะทันหัน
[เจ้าภาพครับเจ้าภาพ ผมคือระบบ 886 ที่นำคุณทะลุมิติเข้ามาในหนังสือเล่มนี้ เรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง ตอนนี้เสื้อผ้าคุณถูกคนอื่นถอดออกไปหมดแล้ว]
!!!
ซูหลีสะดุ้งสุดตัว รีบลืมตาขึ้นพึ่บ พอเหลือบมองลงไปที่ร่างกายก็พบว่ามันกำลังรู้สึกเย็นวาบ
ถึงจะทั้งขาวและอวบอิ่ม แต่เธอไม่ได้สวมเสื้อผ้าอยู่นี่นา!
เธอรีบคว้าผ้าขนหนูขาด ๆ ที่วางอยู่ข้างตัวมาปิดบังร่างกาย ใบหน้าของซูหลีซีดเผือด “เสื้อผ้าฉันล่ะ?”