กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 279 คนชั่วอายุยืน
“ว่านจุน… เป็นอะไรกันแน่?”
พอคุณย่าถามคำนี้ออกไป ในห้องก็เงียบกริบ
มู่เจิ้นกั๋วใจหายวาบ แต่ก็ยังฝืนทำท่าใจเย็นแล้วเค้นรอยยิ้มออกมา ดูแย่ยิ่งกว่าตอนร้องไห้เสียอีก
“รู่ซวง กลับมาจากเดินเล่นแล้วเหรอ? ทำไมมาคนเดียวล่ะ? เสี่ยวหลิงไปไหนซะล่ะ?”
จังหวะนั้นเอง มีเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ
ผู้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งถือเสื้อคลุมวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา
“ฮูหยิน ทำไมถึงเดินมาคนเดียวล่ะคะเนี่ย? เกิดหกล้มขึ้นมาจะทำยังไงคะ?”
เมื่อครู่อยู่ ๆ ลมก็พัดขึ้นมา เธอกลัวว่าฮูหยินจะหนาวจนไม่สบายเลยไปเอาเสื้อคลุม แต่พอกลับมา ฮูหยินที่นั่งรอเธออยู่ตรงม้านั่งกลับหายไปแล้ว