0225

ตอนที่ 225 เป็ดที่ถึงปากแล้ว

ผู่ซินหนานกอดกระเป๋าใบเล็กของตัวเอง ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ข้าง ๆ แล้วตะเบ็งเสียงพูด

“เฮอะ ยังไงไม่ให้เงินผมก็ไม่มีวันยอมเด็ดขาด ไม่มีเลือดของผม ผมอยากรู้นักว่าพวกคุณจะเอาอะไรไปวิจัย”

คำพูดของเขาทำให้หลายคนหยุดเดินแล้วหันมามองด้วยความอยากรู้

ทั้งสามคนสบตากันด้วยความไม่สบอารมณ์

หนึ่งในนั้นพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ

“คุณผู่ อย่าตะโกนเลยครับ ผมรู้แล้วว่าคุณต้องการอะไร เดี๋ยวผมขอถามหัวหน้าก่อนครับ”

ผู่ซินหนานส่งเสียงฮึ่ยในลำคอพร้อมกับโบกมือ

“รีบ ๆ หน่อย แล้วอย่าลืมบวกค่าเดินทางขากลับให้ผมด้วยล่ะ!”

ผู้ชายคนนั้นพยักหน้า หยิบมือถือออกมาแล้วเดินห่างออกไปหน่อย