กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 220 ที่แท้ก็คือเขานี่เอง
“ท่านปู่ครับ?”
เซียวจิ่งเย่เห็นปู่เอาแต่จ้องหน้าอีกฝ่ายอยู่นาน จึงส่งเสียงเตือนสติ
เซียวฮ่องซีก็รู้ตัวว่าตัวเองเสียมารยาทไปหน่อย
เขารีบยกมือขึ้นกุมเอวทันที
“แม่หนูนี่ ลงไม้ลงมือหนักเกินไปแล้วนะ ตาแก่คนนี้เอวเคล็ดไปหมดแล้วเนี่ย!”
กลัวว่าจะเล่นละครไม่เนียนพอ เจ้าตัวเลยทิ้งน้ำหนักพิงตัวเซียวจิ่งเย่เสียเลย
แล้วแกล้งทำเป็นหมดเรี่ยวหมดแรง เอ่ยถามว่า
“จะไม่ชวนข้าเข้าไปนั่งข้างในจริง ๆ รึ?”
สือชีนึกขำในใจ เอาอีกแล้วเหรอ? นี่มันงอแงเอาแต่ใจชัด ๆ!