กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 184 คนแกร่งไม่ต้องมีน้ำตา
“มู่... มู่ว่านจุน เธอ... เธออย่ามาหาฉันเลยนะ! ฉันเป็นแค่คนช่วยพูดต่อ เรื่องฆ่าเธอฉันไม่เกี่ยวเลยนะ!! ฉันยังมีลูก ฉันเป็นแม่คนนะ! เธอฆ่าฉันไม่ได้ ลูก ๆ ของฉันขาดแม่ไม่ได้!! ฉันรู้ว่าเธอเป็นคนจิตใจดี เธอต้องให้อภัยฉันใช่ไหม??”
พอซุนเหมิงพูดจบ รอยยิ้มบนหน้าของสือชีก็ค่อย ๆ หายไป...
“ใช่เหรอ? ใช่แม่มึงดิ!!”
สือชีฟาดเพียะลงบนหน้าของซุนเหมิงเต็มแรง
จากนั้นก็ลุกขึ้นยืนแล้วซัดเท้าเตะเข้าที่ท้องซึ่งเป็นจุดที่บอบบางที่สุดของอีกฝ่ายเข้าหลายครั้ง
“แกนี่มันหน้าไม่อายจริง ๆ ว่ะ มีลูกเหรอ? เป็นแม่คนเหรอ? แล้วมู่ว่านจุนล่ะ? เธอไม่ใช่แม่คนเหรอ? เธอไม่มีลูกเหรอ?”
สือชีตะคอกจบ ก็ถีบซ้ำให้อีกที