กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 151 ยืมมือคนอื่น
พอวางสายจากหวังกั๋วเฉียงแล้ว สือชีกลัวว่าซ่งลี่ซานจะตื่นขึ้นมาก่อน เลยซัดซ้ำให้อีกรอบ
จากนั้นก็หาหินก้อนหนึ่งแล้วนั่งรอเงียบๆ
ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง จวินเฉินก็มาถึง
พอลงจากรถมาเห็นสือชีที่สวมผ้าคลุมกันหนาวอยู่ จวินเฉินก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
“คุณครับ ผมมาช้าไปหรือเปล่า”
สือชีส่ายหน้าแล้วใช้ปลายเท้าเตะซ่งลี่ซานเบาๆ
“เดี๋ยวจะมีคนมารับตัวเขาไป เธอช่วยประสานงานกับพวกเขาด้วย ตอนนี้ถอดเครื่องหมายเซินตุนอันบาวที่ติดอยู่บนตัวออกแล้วใส่หน้ากากซะ ฉันจะไปรอที่รถ”
สือชีคิดว่าระมัดระวังตัวไว้หน่อยน่าจะดีที่สุด
พูดจบเธอก็ขึ้นไปนั่งบนรถ ถอดผ้าคลุมกันหนาวเก็บเข้าสเปซ