กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 143 ลูกพี่ของเซียวหู่!
ชายหนุ่มวัยราว ๆ ยี่สิบห้าปี รูปร่างสูงใหญ่ หน้าตาหล่อเหลาคมคายราวกับสลักเสลา กำลังยืนตระหง่านอยู่กลางลานฝึกซ้อมในชุดฝึกวิชา
ทั่วร่างของเขาแผ่กลิ่นอายความกดดันของผู้แข็งแกร่งออกมาอย่างเด่นชัด สายตาเฉียบคมกวาดมองผู้คนที่นอนระเนนระนาดอยู่เต็มพื้น
จากนั้นเขาก็เบนสายตาไปยังชายหนุ่มผิวเข้มตรงหน้า แล้วกระดิกนิ้วเรียก
“ตาแกแล้ว”
ชายหนุ่มผิวเข้มกลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก “ละ...ลูกพี่ ต้องล่วงเกินแล้วครับ!”
พูดจบก็ง้างหมัดที่อัดแน่นไปด้วยพลัง ชกเข้าที่ท้องของชายหนุ่มเต็มแรง
ทว่าชายหนุ่มกลับไม่แม้แต่จะหลบ เขายืนรับหมัดนั้นตรง ๆ โดยไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด ก่อนจะส่ายหน้าเบา ๆ อย่างผิดหวัง